گر نهان داری سر خود را به تن در چون کشف

زان که باشد بنده را در بند چون تن را توان

در نهان خویش پس چون ریسمان گم کرده ای

تا سر تو پای شد پای تو سر چون ریسمان

خویشتن را چون کشف باری سپر کن ز استخوان

چشم روشن بین ما گر چون فلک بیند ترا

چشم را چون خارپشت از تن برون آور سنان