نهاد آن گرانمایه را برکنار

یکی شادکن دل به ایرج نگر

جهان بخش را لب پر از خنده شد

تو گفتی مگر ایرجش زنده شد

نیایش همی کرد با کردگار

همی گفت کاین روز فرخنده باد

دل بدسگالان ما کنده باد