صاحب خبر آز و نیازست ضمیرش

آنکو به بقای تن او شاد نباشد

ادبار فنا هم به بقا کرد ز حیرش

بخشد غرض خلق بدانگونه که گویی

در قلزم اگر بنگرد از دیده همت

از روی بزرگی نشمارد به غدیرش

از شرم همه خوی شدم آن روز چو دریا