بر وی نکند هیچ کسی جود به نفرین

ای باز پسین زاده مصنوع نخستین

در بخشش و بخشایش و در دانش و در دین

محروم چنانست حسودت که گه خشم

گر طمع کند بوی خوش از باد صبا هیچ

هم باد صبا پرده شود پیش ریاحین

چون دست تو می سود عجب نیست که با جان