گر طمع کند بوی خوش از باد صبا هیچ

در بخشش و بخشایش و در دانش و در دین

محروم چنانست حسودت که گه خشم

بر وی نکند هیچ کسی جود به نفرین

هم باد صبا پرده شود پیش ریاحین

چون دست تو می سود عجب نیست که با جان

شاهی شود از فر تو زین جاه تو فرزین