مانا که گوهری ز کف تو نهان شدست

میر و امام امت، سیف المناظرین

ای تیر آسمان ز کمان چون خمیده ای

وی زهره زمین ز طرب چون رمیده ای

پشت از برای جستن آن را خمیده ای

از ظلمتت آنکه چشم تو دید ای ضیاء دین

دانم که مثل آن ز کسی کم شنیده ای