تو زار نال زان که تو کژدم گزیده ای

صبرت دهاد ایزد و خود صابری از آنک

ز ایزد بلای جان به دو عالم خریده ای

زین درد غافلند همه کس چو مار، گر

ور گه گهی ز دست درافتی شگفت نیست

زین کافریدگار نه ای آفریده ای

ای بر پسر گزیده رضای ملک پسر