ای بر پسر گزیده رضای ملک پسر

تو زار نال زان که تو کژدم گزیده ای

ور گه گهی ز دست درافتی شگفت نیست

زین کافریدگار نه ای آفریده ای

احسنت و شاد باش، که نیکو گزیده ای

زین پس بکن حدیث پسر چون خلیل وار

او را به پیش حضرت جلت کشیده ای