لعبت چینست چشم نیکخواهش را ندیم

آب حلمش در گران رفتن بگرید بر فرات

آتش خشمش ز کم سوزی بخندد بر جحیم

لعنت دینست گوش بدسگالش را نصیب

سیم بخشد شاعران را همتش بی گفتگوی

دوست دارد زایران را سیرتش بی ترس و بیم

نور داد از جود او تا عکس بر گیتی فکند