همتت بر حاسدان چون سنگ باشد بر سفال

ا زجمال نام تو نشگفت اگر از مهر باز

سیم بد زرین شود از میم و حاء و میم و دال

لعنتت بر دشمنان چون وام باشد بر گدا

یافتی علمی چو نفس ذات کلی بی کران

اینت علمی بی نهایت وینت فضلی با کمال

از تو بگریزد خطا چونان که درویش از نیاز