از تو بگریزد خطا چونان که درویش از نیاز

همتت بر حاسدان چون سنگ باشد بر سفال

یافتی علمی چو نفس ذات کلی بی کران

اینت علمی بی نهایت وینت فضلی با کمال

در تو آویزد عطا چونان که عاشق در وصال

لعل رخسار از پی آنی که آب روی تو

گوهرت را از سواد سود شست و میل مال