از چه معنی شاخ چون آدم همی عریان شود

دشتها عریان همی گردند ز اسباب بهشت

تا همی شمع روان زی خوشه گردان شود

گر به سوی خوشه آدم وار خورشید آمدست

تا به سامان بود بستان شاخ در وی ننگریست

چون همی هنگام آن آمد که بی سامان شود

از برای آنکه تا پرده ش ندرد باد مهر