باز را هنگام کوشش دایه عصفور کرد

عین جوهر را ندید اندر جهان یک فلسفی

وهمش از روی گهر پرده عرض را دور کرد

در هوای ربع مسکون شیمت انصاف او

همچو پرده عالم علوی برآسود از فساد

عالمی کان را سخا و جود او معمور کرد

دلبران را مهر او از دلستانی توبه داد