دلبران را مهر او از دلستانی توبه داد

باز را هنگام کوشش دایه عصفور کرد

همچو پرده عالم علوی برآسود از فساد

عالمی کان را سخا و جود او معمور کرد

جانبران را کین او از جان بری معذور کرد

هر که بر فتراک امرش یک زمان خود را ببست

خویشتن را در دو گیتی چون خرد مشهور کرد