بنده هر بنده نام آزاد چون سوسن مباش

گر سر نیکی نداری پایت از بدها بکش

تاج را گر زر نباشی بند را آهن مباش

پیش دانگانه همه سر چشم چون سوزن مشو

عاشق جانی به گرد حجره جانان مگرد

با جعل خو کرده ای رو، طالب گلشن مباش

صحبت آن سینه خواهی نرم شو همچون حریر