عاشق جانی به گرد حجره جانان مگرد

تاج را گر زر نباشی بند را آهن مباش

پیش دانگانه همه سر چشم چون سوزن مشو

بنده هر بنده نام آزاد چون سوسن مباش

با جعل خو کرده ای رو، طالب گلشن مباش

صحبت آن سینه خواهی نرم شو همچون حریر

طاقت پیکان نداری سخت چون جوشن مباش