ای سنایی گرت قصد آسمان چارمست

یار در غارست با تو غار گو پر مار باش

سینه فرزانگان را کین چه گردی مهر گرد

دیده دیوانگان را گل چه باشی، خار باش

همچو عیسا پیش دشمن یک زمان بر دار باش

مدح خواجه ست این قصیده اندرین دعوی مکن

خواجه این معنی نکو داند تو زیرک سار باش