کاتش از بام اندر آمد آب راه در گرفت

تا نقاب از چهره جان مقدس بر گرفت

هر که صاحب دیده بود آنجا دل از دل بر گرفت

حسن عقلش آب و آتش بود و این کس را نبود

عیسی اندر دور او ناید که او اندر جهان

ناوک اندر دیده دجال و گوش خر گرفت

مهره ای کش می ندید اندر هه دریا سپهر