عادت از ماء معین داری نه از ماء مهین

اندوه و شادیت چو ز آرام و جنبش برترست

کی تواند کرد طبعت شاد و چرخ اندوهگین

جنبش از نور ملک داری نه از نار فلک

چون به کرسی برشوی خوانند بر جانت همی

«قل اعوذ» و «آیه الکرسی» به جنت حور عین

چون تو دامنهای در پاشی بدانگه عقل را