چون تو دامنهای در پاشی بدانگه عقل را

عادت از ماء معین داری نه از ماء مهین

چون به کرسی برشوی خوانند بر جانت همی

«قل اعوذ» و «آیه الکرسی» به جنت حور عین

از شتاب در چدن گردد گریبان آستین

زهره در چرخ سیم تا شد مریدت زین سپس

زهره را بی سبحه ننگارد همی نقاش چین