از شتاب در چدن گردد گریبان آستین

چون به کرسی برشوی خوانند بر جانت همی

«قل اعوذ» و «آیه الکرسی» به جنت حور عین

چون تو دامنهای در پاشی بدانگه عقل را

زهره در چرخ سیم تا شد مریدت زین سپس

زهره را بی سبحه ننگارد همی نقاش چین

روح قدسی را ترقی نیست زان منزل که هست