زهره در چرخ سیم تا شد مریدت زین سپس

«قل اعوذ» و «آیه الکرسی» به جنت حور عین

چون تو دامنهای در پاشی بدانگه عقل را

از شتاب در چدن گردد گریبان آستین

زهره را بی سبحه ننگارد همی نقاش چین

روح قدسی را ترقی نیست زان منزل که هست

ورنه از پند تو کروبی شدی روح الامین