خاطر تیز تو تا در دین پدید آمد نماند

نام کردند آسمان ها را خراسانی دگر

در حق خود هم ز حق تشریف او چون می رسد

هر زمان از حضرت سلطانت فرمانی دگر

نیز مر روح القدس را هیچ پنهانی دگر

اندرین میدان مر این گوی سیاه و سبز را

نیست گویی جز اشارات تو چوگانی دگر