ز یارانش گیو آنگهی نیزه خواست

که ما را چه آمد ز اختر بسر

برین زین همانا که کوهست و روست

برو بر ندرد جز از شیر پوست

همی گشت هر سو چپ و دست راست

بدیشان نهاد از دو رویه نهیب

نیامد یکی را سر اندر نشیب