بدو گفت گودرز کو را زمان

همی داشت وان دم مرا یادداد

که پیران بدست تو گردد تباه

از اختر همین بود گفتار شاه

بدست منست ای پسر بی گمان

که زو کین هفتاد پور گزین

بخواهم بزور جهان آفرین