فریاد ز بد بازی دوری که برافشاند

این بخت نباشد سر شوریده ما را

مردیم به آن چشمه حیوان که رساند

شرح عطش سینه تفسیده ما را

این عرصه شطرنج فرو چیده ما را

هجران کسی، کرد به یک سیلی غم کور

چشم دل از تیغ نترسیده ما را