من سر زنم به سنگ و تو ساغر زنی به غیر

بر سر نکشت درتب غم هیچکس مرا

جز دود دل که بست نفس بر نفس مرا

این سرزنش میانه عشاق بس مرا

روزی که میرم از غم محمل نشین خود

بهر عزا بس است فغان جرس مرا