وحشی ببین که یار به عشرت سرا نشست

هرگز ندیده است کسی سرگران مرا

از یک نفس برآر ز من دود شمعسان

نبود اگر به بزم تو ، بند زبان مرا

بیرون در گذاشت به حال سگان مرا