در آه ما نهفته خزان و بهار حسن

ما را ز درد کشته و غافل ز درد ما

از تیغ بی ملاحظه آه ما بترس

اولیست اینکه کس نشود هم نبرد ما

تاثیرهاست با نفس گرم و سرد ما

رخش اینچنین متاز که پیش از تو دیگری

کردست اینچنین و ندیدست گرد ما