مریض طفل مزاجند عاشقان ورنه

ولیک تیغ تغافل نه آنچنان تیز است

دلیریی که دلم کرد و می زند در صلح

به اعتماد نگه های رغبت آمیز است

علاج رنج تغافل دو روز پرهیز است

شدیم مات به شطرنج غایبانه تو

به ما بخند که خوش بازیت به انگیز است