به ما بخند که خوش بازیت به انگیز است

مریض طفل مزاجند عاشقان ورنه

علاج رنج تغافل دو روز پرهیز است

شدیم مات به شطرنج غایبانه تو

کنند سلسله در گردنش به زلف تو حشر

دلم که بسته آن طره دلاویز است

جگر زد آبله وز دیده می چکد نمکاب