وحشی تو بده جان که نیاید به عیادت

این چشم به حسرت نگرانی که مرا هست

زایل نکند چین جبین و نگه چشم

بر لطف نهان تو گمانی که مرا هست

این یار خوش قاعده دانی که مرا هست