داشت گلبانگی و معشوف گلستانی بود

مرغ ما دوش سراینده بستانی بود

دیده کز نعمت دیدار نبودش سپری

مگسی بود که مهمان سرخوانی بود

دست امید که یک بار نقابی نکشید