دیده کز نعمت دیدار نبودش سپری

مرغ ما دوش سراینده بستانی بود

داشت گلبانگی و معشوف گلستانی بود

مگسی بود که مهمان سرخوانی بود

دست امید که یک بار نقابی نکشید

بود دور از سر و نزدیک به دامانی بود