که ز ابرش هوس قطره بارانی بود

آنکه از تشنگیش بود گذر بر ظلمات

تف نشان جگرش چشمه حیوانی بود

ریشه تفسیده گیاهی ز لب کوثر رست

خویش را ساخته آماده سد شعله خسی

گرم همصحبتی آتش سوزانی بود

بود وحشی که ز رخسار تو شد قافیه سنج