بنده اش من که عجب بنده نواز آمده بود

غیر داند که نگاهش چه بلا گرمی داشت

زانکه در بوته غیرت به گداز آمده بود

چه اداها که ندیدم چه نظرها که نکرد

آرزو بود که هر لحظه به سویت می تاخت

داشت می دانی و خوش در تک و تاز آمده بود

وحشی از بزم که این مایه خوشحالی یافت