داشت می دانی و خوش در تک و تاز آمده بود

چه اداها که ندیدم چه نظرها که نکرد

بنده اش من که عجب بنده نواز آمده بود

آرزو بود که هر لحظه به سویت می تاخت

وحشی از بزم که این مایه خوشحالی یافت

که سوی کلبه ما با می و ساز آمده بود