وحشی از عهده شکر تو نیاید بیرون

هم مگر همت تو بحری و کانی بدهد

چشمه فیض گشا خاطر فیاض شماست

وه چه باشد که به ما طبع روانی بدهد

عذر این خواهد اگر عمر امانی بدهد