رفتیم به خواب غم از افسانه وحشی

تا رفته ای از دیده چه گویم که چها شد

با جلوه حسنت چه کند این تن چون کاه

انوار تجلیست کزان کوه ز پا شد

او را که به عشرتگه ما راهنما شد