بهانه ساخت که شنجرف بوده پی گم کرد

پی خدنگ جگر گون به خون مردم کرد

تبسمی ز لب دلفریب او دیدم

که هر چه با دل من کرد آن تبسم کرد

چنان شدم ز غم و غصه جدایی دوست