که رنگ و بوی گل چون رفت از گلزار بگریزد

نباشد بی وفا گل بلکه مرغی بی وفا باشد

که چون گل را نماند خوبی رخسار بگریزد

بس است این طعنه از پروانه تا جاوید بلبل را

چرا از نسبت خود عشق را تهمت نهد وحشی

کسی کز جور یار و طعنه اغیار بگریزد