می کنم دوری از آن شوخ چو تنها باشد

سرخیی کان ز نی تیر تو پیدا باشد

رنگ خونابه خم جگر ما باشد

رازها دارم و زان بیم که بدنام شود

چون دهم جان کفنم پینه مرهم گردد

بسکه از تیغ توام زخم بر اعضا باشد

ای خوش آن ناز که چون بر سر غوغا باشی