به زخم خنجر بیداد او خو کرده ام وحشی

که در هر انجمن گرد سر شمع دگر گردم

به بزم عیش شبها تا سحر او را چه غم باشد

که بر گرد درش زاری کنان شب تا سحر گردم

نمی خواهم که یک دم دور از آن بیدادگر گردم