ترا سد کوه محنت کاشکی پیش آمدی وحشی

چه بودی گر رخ نیکوی او هرگز نمی دیدی

ز اشک ناامیدی کاش ای دل کور می گشتی

که زینسان غیر را پهلوی او هرگز نمی دیدی

که می مردی و راه کوی او هرگز نمی دیدی