ما خود همه دانند که از تیر که نالیم

امید نم از چشمه حیوان که داری

ای شعله افروخته این جان پر آتش

تیز از اثر جنبش دامان که داری

این ناله تو از تیزی مژگان که داری

وحشی سخنان تو عجب سینه گداز است

این گرمی طبع از تف پنهان که داری