عاشق مرتاض کی طالب جنت شود

طاقت زخم اره از زکریا طلب

زمره عشاق را پایه والاست دار

بر سر کرسی برآ پایه والا طلب

ای که به راحت خوشی جنت اعلا طلب

سالک ره را کجا فرصت آسایش است

گر تو از آن فارغی سایه طوبا طلب