همچنان در ره امید دو چشمم چار است

گو خسک ریشه در آن دیده فرو بر که چو یار

پا از آنجا بکشد سیرگه اغیار است

دارم از شش جهت آوازه حرمان در گوش

لن ترانی همه را دیده امید بدوخت

ارنی گوی همان منتظر دیدار است

پرده ای نیست ولی تا که شود محرم راز