گر عرصه عبور فتد خیل مور را

لطفش که ظل او همه جا فیض گستر است

رویاند از زمین فنا سبزه بقا

آبی که چشمه اش دم شمشیر و خنجر است

آیینه ای که روشن از آن رای انور است

اعمی ز هم جدا کند اندر اشعه اش

هر نقش پای مور که بر روی جوهر است