چرا سپهر ز قوس قزح کمان دارد

جفای چرخ نه امروز می رود بر من

به ما عداوت دیرینه در میان دارد

اگر نه تیر جفا بر کیمنه می فکند

به کنج بی کسی و غربتم من آن مرغی

که سنگ تفرقه دورش ز آشیان دارد

منم خرابه نشینی که گلخن تابان