تا گهر گردد چو بارد مایه بحر از بخار

روزگار از بهر چشم بخت بد خواهت نهاد

خواب را در حقه های سر به مهر کو کنار

سعی نیسان و صدف شرط است با دیگر امور

کو خواص دست تو تا ابر بی آن حل و عقد

سازد از تاثیر آن هر قطره در شاهوار

زین تشبه چشم خصمت را نشاید ابر خواند